إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّه فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْه أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّه شاكِرٌ عَلِيمٌ ( 158 ) ترجمه آيه همانا صفا و مروه دو نمونه از نشانه هاى خدا است پس هر كس حج خانه و يا عمره بجاى آورد ميتواند ميان آن دو ، سعى كند و كسى كه عمل خيرى را به طوع و رغبت خود بياورد ، خداوند شاكر و دانا است ( 158 ) . بيان صفا و مروه نام دو نقطه از شهر مكه است كه حاجيان بين آن دو نقطه سعى ميكنند و آن دو نقطه عبارت است از دو كوه كه فاصله ميان آن دو بطورى كه گفته‌اند هفتصد و شصت ذراع و نيم است ( و هر ذرع پنجاه تا هفتاد سانتيمتر است ) و اصل كلمه ( صفا ) در لغت به معناى سنگ سخت و صاف است ، و كلمه ( مروه ) در اصل لغت نيز به معناى سنگ سخت است ، و كلمه ( شعائر ) جمع شعيره است كه به معناى علامت است و مشعر را هم به همين جهت مشعر گفته‌اند ، و نيز وقتى